مدرسه‌ی راک

(School of Rock )

بررس متن: فاطمه علی زاده

13+ 11 تا 13 با همراهی والدین

فیلمی کمدی و موزیکال درباره‌ی ماجراهای تشکیل یک گروه موسیقی راک توسط چند دانش‌آموز دوره‌ی راهنمایی با کمک‌های معلم عجیب و غریب‌شان

سال انتشار: 2003

مدرسه‌ی راک

(School of Rock )
13+
11 تا 13 با همراهی والدین

فیلمی کمدی و موزیکال درباره‌ی ماجراهای تشکیل یک گروه موسیقی راک توسط چند دانش‌آموز دوره‌ی راهنمایی با کمک‌های معلم عجیب و غریب‌شان

سال انتشار: 2003

بررس متن: فاطمه علیزاده

سنجه‌ها
جهان کودکی و نوجوانی
محتوای آموزشی
الگوی شخصیتی
محتوای بومی و فرهنگی
ترس و خشونت
گفتار نامناسب
محتوای بزرگسالانه

برای نمایش توضیحات هر سنجه روی آن کلیک کنید

جهان کودکی و نوجوانی
ناراحتی نِد از دیویی و بی‌مسئولیتی‌اش نسبت به رابطه‌ی دوستی‌شان، مخالفت والدین بچه‌ها با موسیقی کار کردن‌ آن‌ها، ناراحتی یکی از دانش‌آموزان بابت این‌که دیگران او را به خاطر اضافه‌وزن و قد بلندش مسخره می‌کنند، توجه دیویی به استعدادهای بچه‌ها و القای این حس به آن‌ها که آینده‌ای درخشان در انتظارشان است و ترس بچه‌ها از رفتن روی صحنه و روبه‌رو شدن با تماشاچی‌های بزرگسال، همگی برای کودکان و نوجوانان قابل ارتباط و همذ‌ات‌پندارانه باشند.
محتوای آموزشی
فیلم به بعضی از آلات موسیقی، سبک راک و اصول تشکیل یک‌ گروه موسیقی می‌پردازد.
الگوی شخصیتی
دیویی خصوصیات منفی زیاد دارد اما می‌تواند به بچه‌ها یاد بدهد که مهم نیست چه بدن و چهره‌ای دارند؛ مهم این است که به خودشان اعتماد داشته باشند و با علاقه و پشتکار برای رسیدن به هدف‌هایشان تلاش کنند. خانواده‌ها نیز متوجه می‌شوند نباید آینده‌ی بچه‌ها را به آن‌ها تحمیل کنند و باید اجازه دهند تا برای کاری که واقعاً به آن علاقه دارند، وقت و انرژی صرف کنند. دیویی به هر یک از بچه‌ها مسئولیتی می‌دهد؛ از طراحی لباس گرفته تا مأمور امنیت گروه و خوانندگی و با این کار به آن‌ها نشان می‌دهد که مهم نیست در چه جایگاهی هستید، مهم کار گروهی و نتیجه‌ای است که در نهایت به آن می‌رسیم. در ابتدای فیلم دیویی مردی خودخواه، دروغگو و بی‌مسئولیت است که نمی‌تواند کار گروهی انجام دهد اما در ادامه و بعد از آشنایی با بچه‌ها، رفتارهایش را اصلاح می‌کند و با مسئولیت‌پذیری بالایش، باعث پیروزی بچه‌ها در مسابقات می‌شود.
محتوای بومی و فرهنگی
ترس و خشونت
در ابتدای فیلم دیویی خود را از روی استیج به سمت تماشاگران پرت می‌کند اما کسی او را نمی‌گیرد و با صورت به زمین برخورد می‌کند. نامزد نِد نیز رفتاری خشن و تحقیرکننده دارد و مدام سر نامزدش و دیویی فریاد می‌کشد.
گفتار نامناسب
دیویی و دوستانش در طول فیلم از کلماتی مانند لعنتی، احمق و کله‌خراب زیاد استفاده می‌کنند و با انگشت‌هایشان ناسزاهایی با بار جنسی نشان می‌دهند. یک نوجوان نیز درباره‌ی کلمه‌ی «هرزه» سخنرانی مختصری می‌کند.
محتوای بزرگسالانه
گروه راک دیویی و دوستانش در یک کلاب اجرا می‌کنند و مشتری‌های آن‌جا در حال خوردن مشروبات الکلی‌اند. در چند صحنه دیویی دیده می‌شود که از خوردن مشروب زیاد حال خوشی ندارد و به‌اصطلاح در وضعیت «هنگ اُوِر» قرار دارد. یکی از بچه‌ها نیز پس از تست خوانندگی نزد دوستان سابق دیویی می‌رود که در حال کشیدن سیگار و نوشیدن مشروب‌اند. خانم مولینز در پایان فیلم شیفته‌ی خواننده‌ی راکی می‌شود که بالاتنه‌اش برهنه است.
آنچه والدین باید بدانند

داستان این فیلم سینمایی درباره‌ی مردی به نام دیویی فین است که بعد از اخراج از گروه موسیقی خودش، به مدرسه‌ای مقرراتی می‌رود و خود را به‌ عنوان معلم موقتی معرفی می‌کند. دیویی که طاقت چنین فضای خشکی را ندارد و از طرفی می‌بیند دانش‌آموزانش استعدادهای خوبی در موسیقی دارند، مخفیانه به آن‌ها آموزش موسیقی راک می‌دهد تا بتوانند در مسابقات شهر شرکت کنند و جایزه‌ی بزرگ آن را به دست آورند. با این‌که شخصیت دیویی در ابتدای فیلم غیرمنطقی، دروغگو و خودخواه به نظر می‌رسد و حاضر نیست مسئولیت هزینه‌های شخصی و آموزش به شاگردانش را به عهده بگیرد اما رفته‌رفته، دنیای صادقانه‌ی کودکان و استعدادهای آن‌ها بر او تأثیر می‌گذارند و با کمک به آن‌ها برای انجام کار گروهی و داشتن اعتمادبه‌نفس، در واقع به خودش کمک می‌کند تا مسیر درست زندگی‌اش را پیدا کند و ارزش دوستی‌ها را بهتر بداند. دیویی در طول فیلم و پس از ماجراهایی که از سر می‌گذراند، از فردی بی‌مسئولیت و دروغگو به فردی مسئولیت‌پذیر و صادق تبدیل می‌شود و به شاگردانش می‌آموزد که مهم نیست چه چهره‌ای دارند و در چه فضایی بزرگ ‌شده‌اند؛ مهم این است که استعدادهای خود را بشناسند و کاری را که واقعاً دوست دارند، انجام دهند. در صحنه‌ی ابتدایی فیلم، دیویی خود را میان تماشاچیان پرت می‌کند و با صورت به زمین می‌خورد. هنرمندان راک از زبانی نامناسب در صحبت هایشان استفاده می‌کنند که شامل ناسزاهایی زننده و گاه با محتوای جنسی است. موضوع فیلم و دغدغه‌های شخصیت‌ها به دنیای کودکان کوچک‌تر بی‌ارتباط است؛ هر چند می‌تواند برای نوجوانان بسیار معنادار باشد. تماشای این فیلم برای کودکان زیر ۱۱ سال پیشنهاد نمی‌شود. برای کودکان و نوجوانان ۱۱ تا ۱۳ سال نیز در صورتی پیشنهاد می‌شود که آن را همراه والدین تماشا کنند تا فرصت کافی برای گفتگو درباره‌ی موضوعات فیلم را داشته باشند.

چکیده داستان

مردی جوان به نام دیویی فین که عاشق موزیک راک است، به‌خاطر همکاری نکردنش با اعضای گروه اخراج می‌شود و نامزد همخانه‌اش نیز به او فشار می‌آورد که اجاره‌های عقب‌مانده‌اش را پرداخت کند. دیویی که سخت گرفتار شده، خودش را به ‌جای همخانه‌اش، نِد، جا می‌زند و شغلی با عنوان معلم موقتی یک مدرسه‌ی مقرارتی را به عهده می‌گیرد. در ابتدا دیویی فقط می‌خواهد زمان بگذرد و حقوقش را بگیرد اما بعد از دیدن اجرای موسیقی شاگردانش ترغیب می‌شود که با آن‌ها یک گروه موسیقی راک بسازد تا در مسابقات شهر شرکت کنند. اما شب قبل از مسابقه، نامزد نِد او را لو می‌دهد و خانواده‌ها نیز از او شکایت می‌کنند و اجازه‌ی ورود او به مدرسه را نمی‌دهند. بچه‌ها که حالا به دیویی علاقه‌مند شده‌اند، نقشه‌ی فراری می‌کشند و خود را از مدرسه به محل مسابقه می‌رسانند. والدین که از نبود آن‌ها نگران شده‌اند، به محل مسابقات می‌روند و بعد از دیدن اجرای فوق‌العاده‌ی آن‌ها، می‌فهمند که دیویی چه‌ کار باارزشی انجام داده است.

فرصت‌هایی برای گفتگو

به نظرتان چرا بچه‌های کلاس به دیویی علاقه‌مند می‌شوند؟ شما چه ویژگی‌هایی در شخصیت او را دوست داشتید؟ آیا فیلم‌های دیگری با این موضوع دیده‌اید؟ چه چیزی داستان مدرسه‌ی راک را از آن‌ها متمایز می‌کند؟ مهم‌ترین چیزی که دیویی از بچه‌ها یاد گرفت چه بود؟ به نظر شما چطور داستان اهمیت کار گروهی و پشتکار را به ما نشان می‌دهد؟

جزئیات فیلم
مدت زمان 109
سال انتشار 2003