نامه‌ای به مومو

(A Letter to Momo)

thumbnail
۱۱ سال به بالا
۹ تا ۱۱ با همراهی والدین
در رامون، ستاره‌های یک محتوا با توجه به تحلیل کلی سنجه‌ها و نظر بررس و با هدف نشان دادن میزان هم‌راستایی آن اثر با نیازهای رشدی و تحولی گروه سنی موردنظر، ارزیابی می‌شود. با نحوه نوشتن بررسی در رامون آشنا شوید

فیلمی انیمه و درام از تجربه‌ی دختربچه‌ای در مواجهه با ترس و تنهایی، و تلاش برای رسیدن به درک متقابل با خانواده

سال: 2011
    بررس فیلم: علی نجفی

    سنجه‌ها

    این بخش، مجموعه ای از سنجه‌های مثبت و منفی است که در هر محتوا بررسی می‌شوند، تعداد بولت‌ها نشانگر کمیت آن سنجه است. با کلیک روی هر سنجه می‌توانید توضیحات مربوط به آن را بخوانید.
اطلاعات بیشتر درباره سنجه‌ها را در لینک زیر ببنیید: هر سنجه نمایانگر چیست؟
    مومو پس از مرگ پدرش گوشه‌گیر و تنها می‌شود و به پیدا کردن دوست تازه علاقه‌ای نشان نمی‌دهد. تجربه‌ی او از احساس غم، تنهایی و ناامیدی ممکن است برای کودکان همذات‌پندارانه باشد. او احساس می‌کند هیچ ‌کس، حتی مادرش او را درک نمی‌کند. تلاش او برای تعامل با مادر و رسیدن به درک متقابل با او می‌تواند برای کودکان و والدین معنادار و الهام‌بخش باشد.
    مومو برای مقابله با روح‌ها باید شجاع و قوی باشد و بر ترسش غلبه کند. پسر همسایه، با وجود اشتباهاتی که مومو مرتکب می‌شود، با او دوست می‌ماند و سعی می‌کند به او کمک کند. کودکان جزیره فارغ از جنسیت‌شان باهم دوست‌اند و اوقات فراغت‌شان را با هم می‌گذرانند. مادر مومو بسیار سختکوش است و برای فراهم کردن زندگی مناسب برای مومو تلاش می‌کند. مادر و دختر یاد می‌گیرند برای هم بیشتر وقت بگذارند و سعی کنند احساسات یکدیگر را بهتر درک کنند.
    لباس‌های روح‌ها قسمت‌های زیادی از بدن آن‌ها را نمی‌پوشاند؛ یکی از آن‌ها فقط چیزی شبیه به لباس زیر به تن دارد. پدربزرگ مومو در دو صحنه سیگار برمی‌دارد اما روشن نمی‌کند.
    عبارت‌های توهین‌آمیزی مثل کوفت کردن، خفه و احمق در فیلم به کار می‌رود. یکی از روح‌ها انگشتش را در بینی‌اش می‌برد و با مخاط بینی‌اش بازی می‌کند.
    کودکان با ساختمان‌های ژاپنی آشنا می‌شوند و درباره‌ی باورهای مذهبی آن‌ها در مورد روح، تناسخ و زندگی پس از مرگ اطلاعاتی به دست می‌آورند.
    چند بار درباره‌ی مرگ پدر مومو صحبت می‌شود. گریه‌ی مومو با یادآوری مرگ پدر و بدرفتاری خودش با او ممکن است برای کودکان حساس ناراحت ‌کننده باشد. مادر مومو هم به‌سختی بیمار می‌شود و مومو نگران است او را نیز از دست بدهد. در فیلم صحنه‌های خشن و ترسناک دیگری از روح‌ها با قیافه‌های عجیب و غریب و ترسناک، حمله‌ی گرازها، سیلی مادر به صورت مومو و اشاره به مجازات مرگ از سوی روح‌ها برای کوتاهی در انجام وظیفه‌شان وجود دارد. برخوردهای اولیه‌ی مومو با روح‌های نامرئی ترسناک و با جیغ مومو همراه است. آن‌ها کم‌کم رنگ می‌گیرند؛ چنان که فقط مومو و یکی دیگر از بچه‌های جزیره می‌توانند آن‌ها را ببینند. مومو با به دست آوردن نقطه‌ضعف روح‌ها و تهدیدهای پیوسته، آن‌ها را وادار به فرمانبرداری می‌کند.

    آنچه والدین باید بدانند

    در بخش آگاهی والدین درباره‌ کلیت محتوا، داستان و نکات مثبت و منفی آن نوشته‌ایم. همچنین به نکاتی اشاره می‌کنیم که ممکن است برای والدین مهم باشند.

    انیمه‌ی نامه‌ای به مومو در مورد یک دختر یازده ساله به نام مومو است. پس از مرگ پدرش، او و مادرش به جزیره‌ای نقل مکان می‌کنند تا نزدیک پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کنند. مومو در آن‌جا با سه شبح ترسناک و مرموز روبه‌رو می‌شود که جز خود او هیچ ‌کس آن‌ها را نمی‌بیند. مواجهه با روح‌ها ابتدا برای او ترسناک است اما به‌تدریج یاد می‌گیرد بر ترسش غلبه کند و شجاع و قوی با آن‌ها برخورد کند. او کم‌کم متوجه می‌شود آن‌ها برای محافظت از او مأمور شده‌اند. تنها یادگار مومو از پدرش نامه‌ی ناتمامی است که با «موموی عزیز» شروع می‌شود. مومو از رفتار نامناسبش با پدر در آخرین برخوردشان ناراحت است و تلاش می‌کند بفهمد او در نامه‌ی ناتمامش چه می‌خواسته بگوید. فیلم احساسات او از غم، تنهایی و ناامیدی و نحوه‌ی مواجهه‌اش با آن‌ها را به تصویر می‌کشد. او فکر می‌کند هیچ ‌کس، حتی مادرش نمی‌تواند او را درک کند. تلاش او و مادرش برای تعامل با هم و درک متقابل می‌تواند برای والدین نیز الهام‌بخش باشد.
    در فیلم چند بار درباره‌ی مرگ پدر مومو صحبت می‌شود. گریه‌ی مومو با یادآوری مرگ پدر و بدرفتاری خودش با او ممکن است برای کودکان حساس ناراحت ‌کننده باشد. مادر مومو هم به‌سختی بیمار می‌شود و مومو نگران است او را نیز از دست بدهد. در فیلم صحنه‌های خشن و ترسناک دیگری از روح‌هایی با قیافه‌های عجیب و غریب و ترسناک، حمله‌ی گرازها، سیلی مادر به صورت مومو و اشاره به مجازات مرگ وجود دارد. برخوردهای اولیه‌ی مومو با روح‌ها باعث ترس او می‌شود و ممکن است برای کوچک‌ترها هم ترسناک باشد. باورهای مذهبی ژاپنی‌ها درباره‌ی رابطه‌ی روح و بدن و زندگی پس از مرگ در فیلم بسیار پررنگ است. تماشای فیلم برای کودکان کوچک‌تر از ۹ سال پیشنهاد نمی‌شود. برای کودکان ۹ تا ۱۱ سال نیز در صورتی پیشنهاد می‌شود که فیلم را با همراهی والدین تماشا کنند تا فرصت داشته باشند درباره‌ی موارد خشن و ترسناک یا سؤال‌ها و نگرانی‌هایشان با هم گفتگو کنند.

    چکیده داستان

    پس از مرگ پدر مومو، او و مادرش به جزیره‌ای نقل مکان می‌کنند تا با پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کنند. مومو در آن‌جا با سه شبح ترسناک و مرموز روبه‌رو می‌شود که جز خود او هیچ ‌کس آن‌ها را نمی‌بیند. روح‌ها ابتدا باعث ترس او می‌شوند اما کم‌کم متوجه می‌شود آن‌ها برای محافظت از او از آسمان نازل شده‌اند. مومو از رفتار نامناسبش با پدر در آخرین برخوردشان ناراحت است و تلاش می‌کند بفهمد او در نامه‌ی ناتمامش چه می‌خواسته بنویسد. سرانجام روح‌ها به او کمک می‌کنند تا از عذاب‌وجدان رها شود و منظور پدرش را دریابد.

    فرصت‌هایی برای گفتگو

    در این بخش موضوعات و سوالاتی را درباره هر محتوا مطرح می‌کنیم که صحبت راجع به آن‌ها می‌تواند برای بچه‌ها و خانواده‌ها مفید باشد و به درک بهتر اثر و موضوعات مطرح شده در آن منجر شود.

    مومو از آخرین برخوردی که با پدرش داشت ناراحت بود؛ شما تا به حال به تأثیر رفتارتان بر دیگران فکر کرده‌اید؟
    مومو درباره‌ی دوستان نامرئی‌اش با مادرش صحبت نکرد. شما چنین رازی را می‌توانید نزد خود نگه دارید، بی ‌آن‌که به والدین یا دوستان‌تان حرفی بزنید؟
    درباره‌ی باورهای مذهبی ژاپنی‌ها در مورد روح و تأثیر آن‌ها در زندگی بازمانده‌ها چیزی می‌دانید؟ به نظر شما روح‌ها واقعاً وجود داشتند یا حاصل تخیلات مومو بودند؟

    مشخصات فیلم و انیمیشن

    مدت زمان ۱۲۰
    سال انتشار ۲۰۱۱